၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း

နာဂစ္ မုန္တိုင္းၾကီးက်ေရာက္ျပီးေနာက္ အသက္ဆံုးရွံဳးသူမ်ား ၊ ေပ်ာက္ဆံုးေနဆဲသူမ်ား

အိုးမဲ့ အိမ္မဲ့

ခိုကိုးရာမဲ့ေသာသူမ်ား ႏွင့္ မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆံုးရွံဳးမွဳ.မ်ား အတြက္

ကာယံကံရွင္မ်ားႏွင့္ ထပ္တူ ေၾကကြဲ

၀မး္နညး္ရပါေၾကာင္း .....။

စိတ္၀င္စားေသးရင္ ႏွိပ္ၾကည့္

ၾကည့္ၿပီး ျပန္သိမ္းေပး

ဗီယက္နမ္သုိ႔ ......... ၃

တတိယေျမာက္တဲ့ေန႔မွာ မနက္ ၆ နာရီဆုိ ထ ေအာက္ဆင္းျပီး ေကာ္ဖီေသာက္မယ္ ရွိေသး ကားေရာက္ျပီဆိုလို႔ မေသာက္ရပဲ ကားေပၚတက္ျပီး အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ ပါလာတာ... မနက္စာစားမယ္ေဟ့ ဆိုမွ လူက လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွားျဖစ္လာတယ္။ ဗီယက္နမ္ေခါက္ဆြဲေလးစား ၊ ဗီယက္နမ္ေကာ္ဖီေအးေလးေသာက္ ဗိုက္တင္းျပီဆိုေတာ့မွ ခရီးဆက္ၾကတယ္။ လမး္တစ္ေလွ်ာက္ ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္ရင္းနဲ႔ လူက အိပ္ငိုက္လာတာနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ဘာအက်င့္လဲ မသိဘူး ခရီးထြက္တုိင္း ကားေပၚမွာ နာရီ၀က္ေလာက္ထိုင္ေနတာနဲ႔ လူက အလုိလုိေနရင္း ေအာ္တိုမစ္တစ္ အိပ္ခ်င္လာေရာ။ ဟိဟိ ။

ဘယ္ေလာက္အိပ္ေပ်ာ္သြားမွန္းမသိဘူး ပင္လယ္နဲ႔ နီးလာျပီေျပာလို႔ ႏိုးလာေရာ ၊ ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သစ္ပင္ေတြပဲ ရွိတယ္။ အင္းေလ ေရာက္မွ မေရာက္ေသးတာ နီးေနျပီပဲ ေျပာတာကို။ ဆက္အိပ္လို႔လည္း မလိုေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ စကားေျပာရင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းနီးနီးလာတယ္။ ကမ္းေျခသြားတဲ့လမ္းမၾကီးက ျဖဴးျပီး တန္း ေနတာပဲ။ ျပီးေတာ့ လမ္းခလယ္ေခါင္မွာ ပန္းအလွပင္စုိက္ထားတာ ပိုျပီးစိုေျပတဲ့ အျပင္ ပန္းေတြလညး္ပြင့္ေနေတာ့ လမး္က ပိုျပီးေတာင္လွေသးတယ္။ မၾကာခင္ ကမ္းေျချမိဳ.ထဲကို ၀င္လာတယ္။ ၀င္လာျပီဆိုတာနဲ႔ ဟုိတယ္ေတြ လူေနအိမ္ေတြ ေတာ္ေတာ္လွလွပပကို ေဆာက္လုပ္ထားတယ္။

ကားလမး္ၾကီးက ကမ္းရိုးတန္းတစ္ေလွ်ာက္ အရွည္ၾကီးပဲ။ ကားလမး္မၾကီး တစ္ဘက္ျခမ္းက ပင္လယ္ျပင္ၾကီး၊ တစ္ဘက္ျခမ္းက ဟိုတယ္ မ်ိဳးစံု။ တစ္ခ်ိဳ.ေနရာေတြဆို ေတာင္ၾကီးေတြ တစ္ခ်ိဳ.ဟိုတယ္ေတြက ေတာင္ၾကီးေပၚမွာ ေဆာက္ထားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုလွတယ္ ၊ ဟိုတယ္ေပၚကေနဆို ပင္လယ္ျပင္ၾကီးအလွကို ပိုေသခ်ာျမင္ရမွာေေပါ့။ စဥ္းစားလိုက္ေသးတယ္ အဲ့လိုျမိဳးကမ္းေျချမိဳ.မွာ ေနရရင္ မဆိုးဘူး။

ကမ္းရိုးတန္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ တစ္ခ်ိဳ.ေသာေနရာေတြက လူေတြ ေရကစားဖို႔ မသင့္ေတာ္ဘူး။ လူေတြ အပန္းေျဖေရကစားဖုိ႔ ေနရာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရွည္တယ္။ ပင္လယ္ၾကီးကို အေပၚကေနၾကည့္ေတာ့ ျပာေနတာပဲ ေရထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ ေနာက္ေနာက္ၾကီး။ ေရထဲမွာ တစ္ေအာင့္ေလာက္ၾကာေအာင္ ကစားျပီး ေရခ်ိဳတက္ခ်ိဳး၊ ခ်ိဳးျပီး ျပန္တက္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ကမး္ရိုးတမး္တစ္ေလွ်ာက္ကားေမာင္းျပီး လုိက္ျပတယ္။ တစ္ေနရာအေရာက္မွာ ေန႔လည္စာ စားမယ္ဆုိျပီး ကားဆရာက ဆီးဖု ဆုိင္ေခၚသြားတယ္။

ကြ်န္မတို႔နဲ႔ ၄ ေယာက္နဲ႔အတူ လီတာၾကီး၊ အိမ္ရွင္သူေဌး နဲ႔ လူလတ္ပိုင္း ဗီယက္နမ္တရုတ္တစ္ေယာက္ အတူပါလာတယ္။ ဆိုင္၀င္းထဲကို၀င္ျပီး စားေသာက္၀ိုင္းဘက္ ကူးလာတယ္ စားေသာက္၀ိုင္းဘက္သြားတဲ့ လမး္တစ္ေလွ်ာက္ ေျမျပင္ေပၚမွာ တြင္းတူးထားျပီး အကန္႔အကန္႔နဲ႔ ပင္လယ္သတၱ၀ါထည့္ထားတယ္။ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္နဲ႔အနီးဆံုးက ေျမြျဖစ္ေနတယ္။ လန္႔ေတာင္လန္႔သြားတယ္ ဘာေျမြလညး္မသိဘူး အေရာင္က နည္းနည္းျဖဴတယ္ ေရေျမြလားသိဘူး။ တစ္ျခားကန္ဘက္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ပင္လယ္လိပ္၊ ကမာ၊ ဂဏန္း ၊ေက်ာက္ပုဇြန္ နဲ႔ ပုဇြန္မ်ိဳးစံု ျပီးေတာ့ ငါးမ်ိဳးစံုပါပဲ။

ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ၾကည့္ျပီး ေရကစားလို႔ လူကေမာေမာ၊ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ ပင္လယ္စာ အားရပါးရ သံုးေဆာင္ၾကတယ္။ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ပုဇြန္ေပါင္း ( Steam Shrimp ) ။ တစ္ေကာင္ တစ္ေကာင္ ေယာက္်ားေလးး လက္ညိဳးေလာက္ရွိမယ္ ၊ မွာတုန္းက စာပြဲထိုးေကာင္ေလးက ျပန္ေမးတယ္ ဘာ ဘီယာနဲ႔ ေပါင္းမလဲတဲ့။ ဟိုက္ ဘီယာနဲ႔ ေပါင္းတာ တစ္ခါမွ မၾကားဘူးပါဘူး။ အဲ့တာနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးက လက္မေႏွး ဟန္္နီကန္ ( Heinekan ) တဲ့ ဟီးး ။ ဘီယာနဲ႔ ေပါင္းတာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ စားဘူးတာဆုိေတာ့ အရသာက မဆိုးဘူး တစ္ခါတိုင္း စားေနက်ထက္ အရသာပိုထူးတယ္။ စားေနတုန္းပဲ ရွိေသးတယ္ အိမ္ရွင္က ညေနက်ရင္ မဲေခါင္ျမစ္ထဲက ေလွေပၚမွာ ညစာေကြ်းမယ္တဲ့။ အဲ့တာနဲ႔ သူ႔မိန္းမကို ဖုန္းဆက္ျပီး ဟုိမွာ ဒီမွာ လုပ္ေနတယ္။

ကြ်န္မတို႔လညး္ စားျပီးသြားေတာ့ ျပန္မယ္ဆိုျပီး ကားဆီကို ျပန္လာတယ္။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ေနာက္ကားဘီးကပိျပားေနတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက ကားဘီးေပါက္သြားတာလဲမသိဘူး။ အဲ့တာ ဟိုအစ္ကိုၾကီးက ပါလာတဲ့ ကားဘီးအပိုနဲ႔ လဲ လုိက္တယ္။ လဲျပီးေတာ့ ဟိုခ်ီမင္းကို တန္းျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္က ၃ နာရီလားမသိဘူး။ အိမ္ရွင္ၾကီးက ေျပာေနတယ္ ကားလမ္းမွာပိတ္တာနဲ႔ ဘာနဲ႔ဆို ၆ နာရီခြဲေလာက္မွ ျပန္ေရာက္မယ္၊ ေရာက္တာနဲ႔ သူ႔ မိန္းမနဲ႔ ကေလး ၂ေယာက္ကို ေခၚျပီး ဟိုခ်ီမင္းထဲက မဲေခါင္ျမစ္ကို သြားၾကမယ္တဲ့ အစီအစဥ္စြဲေနျပီ။ ၇ နာရီမွာ ေလွစထြက္တယ္ေလ။

အျပန္လမ္းခရီးကို အလာတုန္းကလို ငုိက္ငုိက္နဲ႔ ျပန္လာတယ္ ။ ဟတ္ဟတ္ :P

ဒါက Google Earth နဲ႔ ရွာျပီး ရိုက္ထားတဲ့ ေျမပံု :P


ဆက္ရန္ ..................

စိတ္၀င္စားေသးရင္ ႏွိပ္ၾကည့္

ၾကည့္ၿပီး ျပန္သိမ္းေပး

ဗီယက္နမ္သုိ႔ ........ ၂

ညတုန္းက ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႔ အိပ္လိုက္တာ မနက္၈နာရီခြဲမွ ႏိုးတယ္။ ႏိုးလာေတာ့ ေအာက္မွာ မနက္စာသြားစားဖို႔ ေစာင့္ေနက်ျပီ။ လုပ္စရာရွိတာျမန္ျမန္လုပ္ျပီး အိမ္နားမွာပဲဖြင့္ထားတဲ့ ဗီယက္နမ္ေခါက္ဆြဲသြားစားမယ္ဆိုျပီး ေခၚသြားတာ ေနာက္က်လို႔ ဆိုင္က ကုန္သြားျပီ။ မနက္စာအတြက္ သီးသန္႔ပဲေရာင္းေတာ့ ၉နာရီေလာက္ဆို ကုန္သြားေရာ။ အဲ့တာနဲ႔ အိမ္ျပန္လာျပီး အိမ္ရွင္မက အိမ္မွာပဲစားဆိုျပီး ေန႔လည္စာအတြက္တစ္ခါတည္း ျပင္ဆင္ေပးတာ။ ခ်က္ေနတုနး္မွာ အိမ္ရွင္က ဗီယက္နမ္ေကာ္ဖီတုိက္ျပီး အားလူးဖုတ္ေနသမွ်ကို လာခ်သမွ်မုန္႔ တစ္ခုျပီးတစ္ခုစားျပီး ေထာက္ခံေပးေနလိုက္တယ္။ ၁၁ ခြဲေလာက္ၾကာေတာ့ ထမင္းစားၾကမယ္ဆိုလို႔ ထမင္းစားၾကတယ္။ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ စားလုိက္တာ စားလို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ထမင္းေလးက အိျပီးေမႊးေနတာပဲ ဟင္းကေတာ့ ပံုမွန္ပါပဲ သိပ္ျပီးထူျခားျခားမရွိပါဘူး။ ထမင္းစားျပီး နားလုိက္ၾကဦး ေန႔လည္ခင္း ၃ နာရီေလာက္မွ ထြက္ၾကမယ္တဲ့။

အားလံုးတစ္ေရးအိပ္ျပီး ၃ နာရီမွာ စထြက္ၾကတယ္။ ဟုိခ်ီမင္းျမိဳ.ထဲကို လိုက္ပတ္ျပတယ္။ ျမိဳ.ေလးက သန္႔ရွင္းျပီး ေတာ္ေတာ္ေလးကို လွတယ္။ အမွိဳက္ဆိုေတြ႔ေတာင္မေတြ႔ဘူး။ လမး္က ဟို၀င္ ဒီထြက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးရွဳပ္တယ္။ လမး္မၾကီးမဟုတ္တဲ့ လမ္းေတြက က်ဥ္းတယ္။ ဆုိင္ကယ္ေတြ မ်ားမွမ်ား။ ဆိုင္ကယ္အက္ဆီးဒင့္က ၃ ရက္မွာ ၄ ခါေတာင္ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ သိပ္အဆင္မေျပတာ တစ္ခုက လမး္ေၾကာငး္လမး္ညႊန္ေတြ၊ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ ၊ ေၾကာ္ၿငာေတြ အဂၤလိပ္လိုေရမထားတာပဲ။ အားလံုးဗီယက္နမ္လိုပဲ ေရးထားေတာ့ ကိုယ္လညး္ နလံုးတစ္ကန္းမွ နားမလည္၊ အရာတိုင္းလိုက္ေမးေနေတာ့ အားလည္းနာ။ ( အေမရိကန္နဲ႔ စစ္တြင္းတုန္းက စစ္တိုက္တဲ့ စစ္ကြင္းျပင္ကုိမေရာက္လုိက္ဘူး ၊ အဲ့ေနရာကို ေရာက္ခ်င္ပါတယ္ဆို ) ။

ခနေတာ့ ေစ်းထဲကိုေရာက္လာတယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းလိုမ်ိဳးခပ္ဆင္ဆင္ပါပဲ။ ဗီယက္နမ္လိုေရးထားေတာ့ ဘာေစ်းမွနး္ေတာင္မသိလုိက္ဘူး။ အထဲမွာေတာ့ အစံုပါပဲ ဗီယက္နမ္လက္မွဳ.ပစၥည္း ( ပန္းပု၊ ပန္းခ်ီ ၊ ခ်ည္ထည္၊ ရိုးရာ၀တ္စံု၊ ဖန္စီပစၥည္း၊ စားစရာ စံုလို႔ပါပဲ ) ၾကည့္ရင္းနဲ႔ သေဘာမက်တာနဲ႔ ဘာမွ ၀ယ္လိုက္ဘူး ။ ကြ်န္မစိတ္ထဲမွာ ကြ်န္မတို႔ ျမန္မာရဲ. ရုိးရာလက္မွဳ.ပညာေလာက္မလွဘူးလားလို႔။ လုိက္ၾကည့္ပီး ဟုိေမး ဒီေမး လုပ္ေနလုိက္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အ၀ယ္မ်ားတဲ့ ေနရာေတြဆိုေတာ့ ရိုက္စားသလားေမးနဲ႔ ေစ်းတစ္၀က္ေလာက္စစ္လို႔ေတာင္ရတယ္။ မစစ္တတ္ရင္ ခံေပေတာ့။ သူတို႔ကေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးနဲ႔ကို ေရာင္းေပးမွာ။ ေခါင္းဖီးနဲ႔ မွန္ တစ္စံုေတာ့ ဗီယက္နမ္အေငြ.အသက္ေတာ္ေတာ္ေလးပါလို႔ ၀ယ္လိုက္တယ္။

ေစ်း၀ယ္ျပီးေတာ့ ၅ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အိမ္ရွင္က ဘူေဖးလိုက္ေကြ်းမယ္ဆုိျပီး ဟိုတယ္ေခၚသြားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကီးတဲ့ ဟုိတယ္၊ လွလည္းလွတယ္။ ၆ နာရီမွ စဖြင့္တယ္ဆိုလို႔ LOBBY မွာထိုင္ျပီး ၀င္သမွ် ထြက္သမွ်လူေတြကုိ လိုက္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ ဘူေဖးလည္းဖြင့္ေရာ အရင္ဆံုး၀င္တဲ့ အဖြဲ႔က ကုိယ္တို႔ အဖြဲ႔ျဖစ္ေနတယ္။ ေစာေတာ့ေကာင္းတာေပါ့ေနာ္ ေကာင္းတာေတြစားရတယ္။ အားလံုး အားရပါးရ၀ါးတီးေနတာ ၈ နာရီေလာက္မွ ျပီးတယ္။ စားျပီးေတာ့ အိမ္ျပန္၊ ေရမိုးခ်ိဳး၊ ေနာက္ေန႔ ကမး္ေျခေစာေစာသြားၾကမယ္ဆိုလို႔ အားလံုးေစာေစာစီးစီးအနားယူျပီး အားျပည့္ေအာင္ ေစာေစာအိပ္ယာ၀င္ၾကတယ္။ ( အလည္ထြက္တာလာ အိပ္ဖို႔မ်ား ထြက္လာသလားမွတ္ရတယ္ ) ။ မအိပ္ခင္၄ေယာက္သား ေပါက္ကရေတြေလွ်ာက္ေျပာေနေသးတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ဒုတိယေန႔ ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္။

ရိုက္လာခဲ့ေသာ ပံုတစ္ခ်ိဳ.ပါ။


ဆက္ရန္.............

စိတ္၀င္စားေသးရင္ ႏွိပ္ၾကည့္

ၾကည့္ၿပီး ျပန္သိမ္းေပး

ဗီယက္နမ္သုိ႔ ........ ၁

ကေမၳာဒီးယားက ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ တူတူပဲ တစ္ခ်ိန္တည္းႏွစ္သစ္ကူးတယ္။ ဒီမွာထူးျခားတာတစ္ခုက ေရကစားတာမဟုတ္ပဲ ေပါင္ဒါမွဳန္႔ေတြနဲ႔ ပတ္တာ။ ေပါင္ဒါဆုိေတာ့သိတဲ့ အတိုင္းပဲ ပူတဲ့ ရာသီဥတုမွာ အနံေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတယ္။ မေမႊးနဲ႔ အျပင္နံေတာင္ နံေသးတယ္။ ဟုိးအရင္တုနး္ကေတာ့ ျမန္မာနည္းတူ ေရကစားတယ္ ဒါေပမဲ့ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ေရမကစားေတာ့ပဲ ေရအစား ေပါင္ဒါမဳွန္႔ေတြနဲ႔ ျဖဴးေတာ့ လူေတြဆို ေမ်ာက္ျဖဴၾကီးကိုျဖစ္လုိ႔ ။ ဒီမွာက ဆိုင္ကယ္အဓိကသံုးက်ေတာ့ ေရကစားရင္ အႏၱရယ္မ်ားလို႔ အစိုးရက သိပ္အားေပးပံုမရဘူး။ ေနာက္ထပ္တူတာတစ္ခုရွိေသးတယ္ သၾကားမင္းကိုၾကိဳတာ။ သၾကားမင္းလား ဘာမင္းလားေတာ့ ေသခ်ာမသိဘူး။ အိမ္တိုင္းလိုလိုေတာ့ သတိထားမိသား.. အိမ္ေရွ.မွာ စားပြဲနဲ႔ စားစရာေတြ၊ သစ္သီးေတြ၊ ပန္းေတြနဲ႔ ခငး္က်င္းထားတယ္။ သၾကၤန္ပန္း၊ မုန္႔ဖက္ထုတ္ ၊ သၾကၤန္မွဳန္႔ေတာ့ အထူးသလဲမရွိဘူး။ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဖႏြမ္ပင္မွာရွိတဲ့ သူေတြေတာ္ေတာ္နီးပါး အျပင္ထြက္ကုန္၊ အိမ္ျပန္ကုန္နဲ႔ ျမိဳ.ၾကီးက ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ေနတယ္။

ဒီလုိေခ်ာက္ကပ္ေနတဲ့ ေန႔ရက္ကို ဒီမွာ မကုန္ဆံုးခ်င္တာနဲ႔ မန္ေနဂ်ာၾကီးက ႏိုင္ငံအျပင္မထြက္ရဘူးလို႔ အတန္တန္ တားျမစ္တဲ့ ၾကားက Leaderၾကီး အပါအ၀င္ အားလံုး ( အားလံုးဆုိေပမဲ့ ရွိတာမွ စုစုေပါင္း ၅ ေယာက္တည္း) သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ နီးနီးနားနား ဗီယက္နမ္ကို ထြက္လည္က်တယ္။ ကိုယ့္ဟာကို ဗီဇာလုပ္၊ ကားလက္မွတ္၀ယ္ျပီး ဟိုခ်ီမင္းျမိဳ.က စက္ရံုသူေဌး ( ဗီယက္နမ္မိန္းမယူထားတာ ) တစ္ေယာက္အိမ္မွာ သြားတညး္ၾကတယ္။

၁၂ရက္ေန႔ ၁၁ နာရီခြဲက စျပီးထြက္တယ္။ အမွန္ဆို ဖႏြမ္ပင္ နဲ႔ ဟိုခ်ိီမင္းျမိဳ.က ၅နာရီခြဲခရီးေလာက္ပဲ ရွိတာကို ည ၁၂ နာရီမွ ဟိုခ်ီမင္းျမိဳ.ကို ေရာက္သြားတယ္။ လမ္းမွာ မဲေခါင္ျမစ္ကို ဇက္ကူးရမဲ့ ေနရာမွာ ကားပိတ္တာေလ ၁၂ ခြဲကစျပီး ည ၇ နာရီ ၁၅ မိနစ္မွ ဇက္ေပၚကိုေရာက္ျပီး ခရီးဆက္ရတယ္။ ရက္စက္တယ္ တစ္ခါမွ ဒီေလာက္ၾကာၾကာကားပိတ္တာ မၾကံဳဘူး၀ူး။ ကားေပၚမွာ လူးလိမ့္ေနရတာ။ ဇက္ေလွက ရွိတာမွ ၃ စီးတည္း တစ္စီးကို အလြန္ဆံုးတင္ႏုိင္ ကား ၂၀ စီးေပါ့။ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး။ ရွိသမွ် ကားေတြ အိမ္ျပန္တာ၊ ခ၇ီးထြက္တာ အဲ့ျမစ္ကကူးျပီးမွ ခရီးဆက္လုိ႔ရတာဆိုေတာ့ ပိတ္ျပီေပါ့။

ကြ်န္မ စီးလာတဲ့ကား

အဲ့တာၾကီးနဲ႔ ကူးတာ

ကေမာၳဒီးယားျခမ္းက ေက်ာက္တိုင္

ကေမၳာဒီးယား အ၀င္ အထြက္ ဂိတ္

ဗီယက္နမ္ျခမ္းက ေက်ာက္တိုင္

ျမစ္ကုိလည္းကူးျပီးေရာ ညက အေမွာင္ၾကီးစိုးေနျပီ။ ဒီလုိနဲ႔ ကေမာၳဒီးယားနဲ႔ ဗီယက္နမ္နယ္စပ္ကို ေရာက္လာတယ္။ ဗီယက္နမ္ဘက္မကူးခင္ ဒီဘက္ျခမး္မွာ ကာစီႏိုေတြ လမး္ ဒီဘက္ျခမ္း ဟိုဘက္ျခမ္း ထိန္ထိန္လင္းေနတာပဲ။ Immigartion မွာ ဟိုစစ္ဒီစစ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးကားေပၚတက္ဖို႔ နာမည္ေခၚေတာ့ ကိုယ့္နာမည္အေရာက္မွာ နန္း က ဆက္တက္မလာတာနဲ႔ပဲ ကြ်န္မလည္း နာမည္ကို ဆက္ေခၚေနရင္ ပ်က္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ကြ်န္မဆိုျပီး ပတ္စ္ပို႔ကို ယူျပီး ကားေပၚတက္ခဲ့တယ္။

ဒီလုိနဲ႔ ခရီးဆက္လာတာ ၁၁ နာရီခြဲေလာက္ေတာ့ ကားဂိတ္ကိုေရာက္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ တကၠစီငွားလိုက္ေရာ.. အဲ့မွာ ျပသာနာကတက္ေရာ ကားဆရာနဲ႔ အဂၤလိပ္လုိေျပာလည္းမရ၊ ဗီယက္နမ္လိုကိုယ္လည္းမတတ္ ၊ တရုတ္လုိေျပာေတာ့ သေဘာမေပါက္ ဒါနဲ႔ အဲ့သူေဌးကို ဖုန္းဆက္ျပီး သူေဌးရဲ႔ မိန္းမနဲ႔ ေျပာေတာ့မွ အဆင္ေျပေတာ့တယ္။ ၁၅ မိနစ္ ၊ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ေမာင္းလာေရာ အိမ္ကို ရွာလို႔ မေတြ႔တာနဲ႔ အဲ့ဒီေနရာမွာပဲ ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနတာ ေနာက္ဆံုး ဖုနး္ျပန္ဆက္ ဟိုေျပာ ဒီေျပာ ေျပာျပီး ကိုယ္တိုင္ထြက္လာၾကိဳေတာ့မွ ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ ဟီးးး ။

ေရာက္ေတာ့ ခန အေမာေျဖျပီး လူက ဗုိက္ဆာေနမွာစိုးလို႔ ဆုိျပီး ေခါက္ဆြဲအဆင့္သင့္ခ်က္ထားေပးတယ္။ အလိုက္သိပ :p ။ တစ္ပြဲတစ္ပြဲကလညး္ နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္လုိစားကုန္မွာလဲ အားလညး္အားနာတာနဲ႔ ၅ပံု ၁ပံုေလာက္ပဲစားျပီး ဆက္မစားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ စားျပီးေတာ့ ေနာက္ေန႔ခရီးစဥ္အတြက္ ဟိုေျပာ ဒီေျပာ ေျပာျပီး မနက္ျဖန္နိုးတဲ့ အခ်ိန္မွ ဆက္ေျပာမယ္ဆိုျပီး စကားျဖတ္၊ ေရမိုးခ်ိဳး၊ ခရီးက ပန္းလာတာနဲ႔ ၁ နာရီေလာက္အိပ္ယာထဲ၀င္ ေခါင္းခ် တာနဲ႔ ဘာမွန္းကို မသိေလာက္ေအာင္ကို အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။


ဆက္ပါဦးမယ္................

စိတ္၀င္စားေသးရင္ ႏွိပ္ၾကည့္

ၾကည့္ၿပီး ျပန္သိမ္းေပး

စကၠဴပန္း

ဒီစကၠဴပန္းေတြလညး္ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုလွတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျခံစညး္ရိုးအျဖစ္အလွပန္းစိုက္တဲ့အခါ ၊ ျခံတံခါး၀ ေဘးတစ္ဘက္တစ္ခ်က္စီမွာ စိုက္တဲ့အခါ အရမး္ကိုလွပါတယ္။ တစ္ပင္တည္းကိုပဲ ေရာင္စံုပြင့္တဲ့ အျပင္ အေရာင္လည္းေျပာင္းတတ္ေသးတယ္။ ဒီလုိလွျပီး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ပန္းကို ကုိယ့္အိမ္မွာ အလွပန္းပင္သာ စိုက္မယ္ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးလွမွာပါ။ ကြ်န္မ ႏွစ္သက္တဲ့ ပန္းေတြထဲမွာ တစ္ခု အပါအ၀င္ေပါ့။

စိတ္၀င္စားေသးရင္ ႏွိပ္ၾကည့္

ၾကည့္ၿပီး ျပန္သိမ္းေပး